Ekki sú eina

Stundum finnst manni maður svo einn í heiminum. Sérstaklega þegar maður er svona eini útlendingurinn í hópnum.

 

Síðustu vikurnar fyrir haustfrí voru einstaklega erfiðar, fyrst fórum við í massíft próf og í beinu framhaldi var okkur hent út í verkefni í rannsóknarblaðamennsku. Bæði prófið og verkefnið voru hrikalega erfið, náðu langt fram á kvöldin og gleyptu hreinlega helgarnar. Ekki bætti úr skák að hafa þetta svona beint á eftir hvoru öðru.

 

Fyrir mig tók þetta verulega á og ég var margoft alveg á nippinu við að panta mér miða heim. Hefði jafnvel verið líkleg til að kveikja í öllu heila helvítis draslinu hérna heima svo ég myndi gulltryggja að ég þyrfti alveg örugglega ekki að koma hingað aftur. 

 

Og allan þennan tíma hélt ég að ég væri sú eina sem ætti eitthvað erfitt. Í dag komst ég síðan að öðru. Það hefur reyndar verið svolítið grunnsamlegt að einungis helmingurinn af bekknum hefur skilað sér í skólann eftir haustfríið -og það er alveg ein og hálf vika síðan skólinn byrjaði aftur. Það eru sumsé fleiri en ég sem hafa rækilega hugsað sinn gang og þeir sem þó mæta eru bara frekar aumir. 

 

Áðan fengum við síðan meil frá Kamillu. Hún er einmitt ein af þessum sem ekki hafa skilað sér eftir haustfríið. Í bréfinu þakkaði hún okkur fyrir samfylgdina og bað okkur vel að lifa. Hún er sumsé hætt. Það kæmi mér ekkert mikið á óvart þó svo að bréfin yrðu fleiri á næstu dögum. 

 

...og ég?? Aldrei jafn sátt við lífið og tilveruna. Ég er þó ekki eini lúserinn í hópnum sjáiði!! Bwahahaha!!! 

Katrín

Athugasemdir

[hreidar (IP-tala skráð) 28.10.2008 kl. 20:10]

Jæja - gott að þið skuluð aftur vera komin á heimaslóð í Árósum (hvaða ár aftur?).  Þegar maður er ungur - og sumir eru ungir alla ævi - blása vindar úr öllum áttum. Maður þarf bara að vita í hvaða átt maður vill fara, taka stefnuna og sigla svo við byr eða mótbyr eftir því hvernig viðrar hverju sinni. Ég horfi spenntur til ykkar - sé tvo flotta einstaklinga - sem geta hvaðeina sem þeir taka sér fyrir hendur. Einkunnin 2 eða 10 - aðalatriðið er að komast áfram og ef maður byrjar með 10 þá er spurning um hvort maður hafi einhverju við að bæta og stefna að!  Haldið ykkar skriki - hvert sem þið dragið það og munið að njóta augnabliksins sem er núna - ekki bíða eftir einhverju öðru augnabliki. Það kemur hvort sem er seinna, með sínum sérkennum, tilhlökkun, gleði og sorgum - allt eftir því hvernig vindar blása og hversu mikið við ákveðum að láta vindinn ráða.

(tengda)pabbi

[Ásta Selfossi (IP-tala skráð) 28.10.2008 kl. 20:50]

Heyr heyr  !!!!

 Mikið rétt og mikið satt allir ættu að helga sér þessi skrif !!

Ég geri það allavega

kveðja frá Selfossi Ásta skásta

[Ragnheiður (IP-tala skráð) 28.10.2008 kl. 22:32]

Kata, ég vissi að þú myndir massa þetta eins og annað sem þú hefur gert í gegnum tíðina! :) Ég hef meira en fulla trú á þér!

Við litla familían lendum í Danaveldi 20.nóvember og þið eruð ávallt velkomin í fæðingabæ H.C. Andersen. 

Kossar og knús frá klakanum

[bjarnheidur (IP-tala skráð) 29.10.2008 kl. 04:56]

ooog beeeeeerjast!!! áfram katrín! :)

helmingurinn hlaupinn brott? jah, það er víst greinilegt að ekki eru allir sömu skörungarnir og þú!

[Ásta stóra (IP-tala skráð) 29.10.2008 kl. 15:21]

Hæ

Þetta vissi ég!! Leið svona hrikalega stundum í kennslufræðinni og uppgötvaði síðan að ég var alls ekki sú eina sem fannst þetta erfitt á stundum. Mundu bara að þitt hástökk er mun hærra en samnemenda þinna - þannig að þú ert auðvitað skærasta stjarnan í hópnum. Hrikalega flott alltaf! kær kveðja héðan frá Sporðó. Ásta